Project Description

پروتز‌های اندام تحتانی

شایع‌ترین نوع آمپوتاسیون، قطع‌ عضو اندام تحتانی می‌باشد که این نوع قطع عضو نسبت به سایر قطع‌ عضو‌ها نیاز به مراقبت و توجه بیشتری دارد. در قطع عضو اندام تحتانی باید توجه داشت که در صورت عدم توجه به فعالیت‌های فیزیکی، به علت کاهش تحرک بدن احتمال ابتلا به بیماری‌های ثانویه نیز وجود خواهد داشت. از جمله این بیماری‌ها می‌توان به چاقی، دیابت، سنگ کلیه، زخم بستر، بیماری‌های عضلانی اسکلتی و … اشاره کرد.

پروتز‌های اندام تحتانی انواع گوناگون دارد، از وسیله‌ای مقدماتی که راه رفتن روی سطح صاف را امکان‌پذیر می‌سازد تا پای مصنوعی همراه با مفاصل هوشمند که دویدن یا شرکت در فعالیت‌های ورزشی حرفه‌ای را ممکن می‌کند. البته بهره‌گیری از فیزیوتراپی و کار درمانی نیز برای آموزش چگونگی انجام دادن وظایف روزمره در خانه یا محل کار ضروری خواهد بود.

خدمات مجموعه پرواز در زمینه ساخت پروتز اندام تحتانی

  • پیشگیری و درمان مشکلات پوستی در آمپوتاسیون اندام تحتانی

  • پیشگیری و درمان عوارض ناشی از آمپوتاسیون اندام تحتانی

  • طراحی و ساخت انواع پروتز های اندام تحتانی

    • پروتز قطع عضو مچ پا
    • پروتز قطع عضو زیر زانو
    • پروتز قطع عضو روی زانو
    • پروتز قطع عضو بالای زانو
    • پروتز قطع عضو لگن

پروتز موقت

پروتز‌های اندام تحتانی در ابتدا به صورت موقت ساخته میشوند. استفاده از پروتز موقت مزایای بسیاری مانند صرف زمان لازم برای فروکش کردن ورم یا التیام کامل قسمت باقی‌مانده از پا یا هر عضو قطع شده دیگری دارد، این زمان حدود شش ماه یا بیشتر طول می‌کشد. ژل لاینر محافظ یا جوراب پروتز برای محافظت از پوست حساس عضو به جا مانده بین بدن و سوکت پوشیده می‌شود. عضو به جا مانده هر روز به موازات کاهش تورم کوچک‌تر می‌شود و به این ترتیب بیمار می‌تواند لایه‌های بیشتری از جوراب را برای جلوگیری از شل نشدن سوکت اضافه کند. اگر سوکت بیش از اندازه شل شود، لازم خواهد بود تا سوکت جدیدی برای ایجاد تغییر در حجم ساخته شود.

پروتز موقت عموماً هیچ روکش زیبایی ندارد تا متخصص بهتر و راحت‌تر بتواند هم‌ترازی و هم‌محوری آن را تنظیم کند. بیماران معمولاً فیزیوتراپی و آموزش راه رفتن را هنگام به پا داشتن پروتز پای مصنوعی موقت شروع می‌کنند. تعیین محل نقطه‌های فشار یا سایش روی قسمت باقی مانده عضو در طی این مدت بسیار مهم است. هر گاه حجم عضو باقی مانده ثابت شد و بیمار به سطح ثابت فعالیت رسید، می‌توان از پروتز نهایی استفاده کرد.